Vanuit mijn eigen geaardheid/eigenheid als Mem van een regenboog gezin, ben ik naast therapeut, ervaringsdeskundige. Ik weet hoe het voelt om anders te zijn of je anders te voelen. Ik weet ook hoe graag je soms niet zou willen opvallen of juist wel en samen hand in hand lopen zonder dat je om je heen kijkt of iemand het ziet. De moeilijkheid om samen ouders te worden en zijn. De term meemoeder krijgen als je je eigen kind aangeeft op het gemeente huis. Al die vragen: “wie is de echte moeder? Wie is de donor? wie is het mannetje en wie het vrouwtje? Hoe reageerden je ouders? Hoe ben je uit de kast gekomen? Hoe..wie..Oh jullie zijn geen zussen? Ik ken ook iemand die gay is, ik vind het heel normaal hoor.
Wanneer je geen keus hebt wie je bent, of waar of van wie je houdt, maar het overkomt je, dan kan het zwaar zijn. Het gevoel dat niemand jouw accepteert zoals je bent, jij zelf al helemaal niet. Je zou willen verdwijnen, geen kleur willen bekennen, je stem verstillen, je liefde opgeven.
Gelukkig mogen we er zijn voor elkaar. Ik zou je (jullie) graag willen helpen vanuit mijn eigen ervaring en scholing. Ik weet dat het goed komt, ik ben ook goed gekomen. Het is niet makkelijk, maar als je er samen naar mag kijken, naar luisteren en jezelf omarmen ongeacht wat een ander daar van vind, dan mogen we vieren dat jij bent wie jij bent, mooi zoals je bent. Met alle kleuren die je zo mooi bezit.
